افگار گشتن

«لغت نامه دهخدا»

[اَ گَ تَ] (مص مرکب)مجروح شدن. خسته گردیدن :
وگرنی رنج خویش از خویشتن بین
چو رویت ریش گشت و دست افگار.
ناصرخسرو.
و رجوع به شواهد افگار گشتن در ذیل افگار شود.