افگانه افتادن

«لغت نامه دهخدا»

[اَ نَ / نِ اُ دَ] (مص مرکب)افتادن بچهء ناتمام :
فلک را سهمش ار در خانه افتد
حوادث ز اشکمش افکانه افتد.
امیرخسرو دهلوی.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر