الفخت

«لغت نامه دهخدا»

[اَ فَ] (اِ) چوب عود. داربو. (استینگاس). || حاصل. (ناظم الاطباء). || (مص مرخم، اِمص) تحصیل و اندوختن و سود بردن. (استینگاس) (از ناظم الاطباء). رجوع به الفختن شود.