الکلاتور

«لغت نامه دهخدا»

[اَ کُ] (فرانسوی، اِ)(1)، ماده ای که از خیسانیدن جسمی در الکل حاصل شود. در «کارآموزی داروسازی» دکتر جنیدی (ص 80 و 81) چنین آمده، اگر بر روی مواد دارویی تازه الکل بیفزایند و پس از مدتی صاف کنند مایع صاف شده الکلاتور نامیده میشود. الکلاتورها معمو با مواد دارویی گیاهی بدست می آیند که در اثر خشک شدن، قسمتی یا همهء خاصیت خود را از دست میدهند. برای تهیهء الکلاتورها بر حسب نوع آنها الکل 95 تا 80 درجه را در سردی بر روی مواد دارویی میریزند، ولی در تهیهء الکلاتورهای استابیلیزه(2) الکل جوش را بکار میبرند - انتهی. برای تفصیل بیشتر و دانستن انواع الکلاتورها رجوع به «کارآموزی داروسازی» ص 81 شود.
(1) - Alcoolatures.
(2) - Stabilise.