الکل استآریک

«لغت نامه دهخدا»

[اَ کُ اِ تِ] (ترکیب وصفی)(1) از الکلهای عالی اشباع شده است و در نباتات پیدا میشود. رجوع به شیمی مختصر آلی پریمن ص 211 شود.
(1) - Stearique.