الکل استیلنیک

«لغت نامه دهخدا»

[اَ کُ اَ سِ لِ] (ترکیب وصفی)(1) از اقسام الکل. الکلهای استیلنیک تا سال 1902م. شناخته نشده بودند، مهمترین آنها الکلهایی هستند که در آنها ارتباط سه تایی در محل a قرار دارد. و این الکلها مایعاتی روغنی شکل با نقطهء غلیان مرتفعتر از الکلهای شامل همان عده کربن میباشند. رجوع به شیمی مختصر آلی تألیف پریمن ص213 و 214 شود.
(1) - Alcool acethylenique.