الماس چهر

«لغت نامه دهخدا»

[اَ چِ] (ص مرکب) آنچه چهرهء او مانند الماس درخشان باشد :
بزخم سر تیغ الماس چهر
همی خون فشاندند بر ماه و مهر.
اسدی (گرشاسب نامه).