المده

«لغت نامه دهخدا»

[اَ لَ دِهْ] (اِخ) یکی از دیههای کجور. (مازندران و استراباد رابینو ص113 و 151 و ترجمهء همان کتاب ص147 و 152). در فرهنگ جغرافیایی ایران آمده: المده قصبه ای است مرکز قشلاقی دهستان کجور بخش مرکزی شهرستان نوشهر، در 24 هزارگزی خاور نوشهر و 24 هزارگزی باختر بابلسر سر راه شوسه. در دشت واقع و مرطوب معتدل است. سکنهء آن 600 تن شیعه اند که به گیلکی و فارسی سخن میگویند. آب آن از کچ رود تأمین میشود و محصول آن برنج و مختصر گندم، و شغل مردم زراعت و کسب است. دبستان، ژاندارمری، آمار، جنگلبانی و در حدود 80 باب دکانهای مختلف کنار شوسه دارد. راه شوسهء گلندرود از این قصبه منشعب میشود. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 3).