الهیت

«لغت نامه دهخدا»

[اِ لا هی یَ] (ع مص جعلی، اِمص)معبودیت. (ناظم الاطباء). الهیه. الوهیه. خدایی. خدا بودن :
جهان متفق بر الهیتش.(بوستان).
رجوع به الهیه و الوهیه شود.