اماء

«لغت نامه دهخدا»

[اِ](1) (ع مص) بانگ کردن گربه. (تاج المصادر بیهقی). آواز کردن گربه. (منتهی الارب، ذیل امو) (از قطر المحیط) (از اقرب الموارد). امت الهره اماءً؛ صاحت، مقلوب «ماءت». (متن اللغه).
(1) - در منتهی الارب و ناظم الاطباء بضم اول آمده و غلط است.