«لغت نامه دهخدا»
[اَ یِ گَ] (ص مرکب)کاهگل و گلابه بر بام ودیوار مالنده. (برهان قاطع) (از هفت قلزم). کاهگل و گلابه و گچ بر بام و دیوار مالنده. (آنندراج). گل مال. (فرهنگ رشیدی). کاهگل کننده. (فرهنگ سروری) (فرهنگ فارسی معین). انداشگر. استاد کاهگل مال. استاد گچ کار. (ناظم الاطباء).