«لغت نامه دهخدا»
[اَ گُ زَ] (اِ) انگوزه. انگژد: از سیستان جامه های فرش افتد بر کردار طبری و زیلوها بر کردار جهرمی و خرمای خشک و انگزد. (حدود العالم). و رجوع به انگژد شود.