«لغت نامه دهخدا»
[اَ گِ] (اِ) جایی را گویند که شبها گوسفندان را در آنجا نگاه دارند. (برهان قاطع) (هفت قلزم) (از ناظم الاطباء). جای گوسفندان. (فرهنگ سروری) (مؤیدالفضلاء). شبگاه گوسفندان. (فرهنگ رشیدی). || گوسفندان. (برهان قاطع) (هفت قلزم). گوسفند. (ناظم الاطباء). || دانه و خستهء میوه ها. (برهان قاطع) (هفت قلزم). دانه و هستهء میوه. (ناظم الاطباء). و رجوع به انگرو شود.