اهل شهود

«لغت نامه دهخدا»

[اَ لِ شُ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) اهل کشف. مقابل اهل عیان.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر