«لغت نامه دهخدا»
[اَ طَ] (ع اِ) (از «اط ل») خاصره. (از بحر الجواهر). تهیگاه. ج، ایاطیل. (آنندراج). تهیگاه مردم و آنِ اسب. ج، ایاطیل. (مهذب الاسماء).
