«لغت نامه دهخدا»
[اَ / اِ عَ جَ] (صوت مرکب)برای اظهار تعجب و شگفتی بکار رود. ای شگفتا! ای شگفت : شرم چرا داشت باید ای عجب او را ز آن کرم و فضل روز روز برافزون.فرخی. نگه کن که پروانهء سوزناک چه گفت ای عجب گر بسوزم چه باک. سعدی.