ای عجبی

«لغت نامه دهخدا»

[اَ / اِ عَ جَ] (صوت مرکب) ای عجب. ترکیبی است برای بیان تعجب و شگفتی :
خون انگور فراز آر یا خون مویز
که مویز ای عجبی هست به انگور قریب.
منوچهری (دیوان چ دبیرسیاقی ص 6).
رزبان گفت چه رایست و چه تدبیر همی
...........................................................
بمرند این بچگان گرسنه برخیر همی
بیم آن است که دیوانه شوند ای عجبی.
منوچهری.
اگر همیشه بشادیش خواهم ای عجبی
چرا همیشه به تیمار خواهدم هموار.
عنصری.