بائز

«لغت نامه دهخدا»

[ءِ] (ع ص) زنده. (منتهی الارب). || مرد نیکو حال. اسم فاعل از بیز و بیوز. (منتهی الارب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر