باد خزان

«لغت نامه دهخدا»

[دِ خَ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب)باد خریف. باد پائیز. باد برگ ریزان :
حافظ از باد خزان در چمن دهر مرنج
فکر معقول بفرما گل بی خار کجاست؟
حافظ.
رجوع به باد، باد پائیز و باد برگ ریزان شود.