باددژم

«لغت نامه دهخدا»

[بادْ، دُ ژَ] (اِ مرکب) ناخوشی که بسبب برخورد باد ببدن عارض شود. (ناظم الاطباء) :
بود ز باددم حادثه چو نای انبان
وجود خصم تو پیوسته پر ز باددژم.
علی خراسانی (از آنندراج).