بادستر

«لغت نامه دهخدا»

[دَ تَ] (اِ)(1) بیدستر. قاسطر. قُضاعه. سَگلابی. سگ آبی. (برهان). بادُستر. (دزی ج 1 ص47). حیوان آبی که جند را از آن گیرند. (ناظم الاطباء). رجوع به بیدستر شود.
(1) - Kastor. Castor.