باده خواه

«لغت نامه دهخدا»

[دَ / دِ خوا / خا] (نف مرکب)خواهندهء شراب. خواهان می. طالب شراب :
وز آنجایگه شد بنزدیک شاه
ز شادی شده رای او باده خواه.فردوسی.