«لغت نامه دهخدا»
[دِ هَ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب)باد شمال را گویند و آن از طرف مشرق است بجانب مغرب برخلاف باد دبور. (برهان). باد صبا. (ناظم الاطباء). باد شمال را گویند و آن از جانب مشرق است بمغرب و بخوبی معروف است. حکیم ازرقی هروی گفته : مرا شمال هری بی هری نیاید خوش از آنکه خواجه و مخدوم من بود بفراه. (از آنندراج) (از انجمن آرا). مر رعیت را صبای عدل لطف آمیز تو خوش نسیم آید چو مشک تبت باد هرات. سوزنی. رجوع به هفت قلزم و شرفنامهء منیری و شعوری شود.