«لغت نامه دهخدا»
[دَ / دِ دَ] (مص مرکب) می دادن. شراب دادن. ساقیگری : بیاد مهربانان عیش میکرد گهی میداد باده گاه میخورد.نظامی. رجوع به آنندراج شود.