«لغت نامه دهخدا»
[زَ دَ] (مص مرکب) (...مرغ). تکان دادن بال. هفوه. (منتهی الارب). اخفاق. (تاج المصادر بیهقی): پر و بال به آب زلال شسته، بال میزد و نشاط میکرد. (سندباد نامه ص335). || پرواز کردن. پریدن.