بام اندودن

«لغت نامه دهخدا»

[اَ دَ] (مص مرکب) گل اندودکردن بام. کاهگل مالیدن پشت بام. سوی برونی سقفی را با ورقه ای از گل آمیخته بکاه پوشیدن تا آب باران و برف بدرون نترابد. کاهگل مالی کردن. کاهگل مالیدن سوی برونی سقف را :
از رعیت شهی که مایه(1) ربود
بن دیوار کند و بام اندود.سنائی.
(1) - ن ل: مال.