«لغت نامه دهخدا»
(اِخ) نام دهکده ای است منسوب به باو : فرخان بزرگ به باو یکی از بزرگان درباری خود فرمان داده بود که شهرساری را در محل ده اوهر بنا کند ولی سکنهء آنجا با دادن رشوه «باو» را فریفتند و او منصرف شد. وقتی که پادشاه از خیانت «باو» آگاه شد او را به زندان انداخت و در دهکدهء آویجان (باو آویجان = باو آویزان) وی را دار زد. (از ترجمهء مازندران و استرآباد رابینو ص78).