ببا

«لغت نامه دهخدا»

[بَ] (ص) چند. (از فرهنگ شعوری ج1 ورق 151) :
ببا روزگاری برآید برین
کنم پیش هرکس هزار آفرین.ابوشکور.
اما این کلمه محرف «بتا»ست و در شعر ابوشکور نیز همان است. رجوع به «بتا» شود.