ببلس

«لغت نامه دهخدا»

[بَ لُ] (اِ) تریتی باشد که از نان خشک با روغن و دوشاب کنند. پپلس. (برهان قاطع). پبلس. (انجمن آرای ناصری) (آنندراج). || آن نان خشک را گویند که موش روی آن راه رفته و دندان گرفته و شاش و فضله انداخته است. (از فرهنگ شعوری ورق 167). || شحم. چربی. (از فرهنگ شعوری ج1 ورق167).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر