ببلیون

«لغت نامه دهخدا»

[بَ بِ] (اِخ) همان بابلیون است که نام قدیم مصر و خصوصاً فسطاط بوده است، و در شعر عمران بن حطان آمده :
فساروا بحمدالله حتی احلهم
ببلیون منها الموجفات السوابق.
(از معجم البلدان).