بتع

«لغت نامه دهخدا»

[بُ تَ] (ع اِ) جِ ابتع. و ابتعون نیز جمع بُتَع است و در تأکید گویند: جاؤا کلهم اجمعون اکتعون ابصعون ابتعون. و این هم از اتباع اجمعون است که بدون ذکر آن مذکور نشود و بعد از ذکر اجمعون در تقدیم و تأخیر همه برابر است: و جاءت النساء کلهن جُمَعَ کتعَ بصعِ، بُتع. (از منتهی الارب). جِ ابتع: گویند جاءت النَساء کلهن جُمعَ کُتعَ بُصع بتعَ. (از اقرب الموارد).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر