بتعاء

«لغت نامه دهخدا»

[بُ تَ] (ع اِ) کلمه ای است که در تأکید آرند: جاءت القبیله کلها، جمعاء کتعاء بصعاء بتعاء. و رجوع به بُتَع و ابتع شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر