بچه بازی

«لغت نامه دهخدا»

[بَ چَ / چِ / بَ چَ / چِ / بَچْ چَ / چِ] (حامص مرکب) بازی بچه گانه. کارهای کودکانه. بچگی کردن. || کنایه از خرد گرفتن کار و کوچک انگاشتن امری است.
-امثال: این کار بچه بازی نیست.
|| عمل بچه باز. امردپرستی. لواط. (ناظم الاطباء). غلامبارگی. شاهدبازی :
بچه بازی اگر نمیداند
بچهء ریش را نهاده چرا؟ابوالبرکات.