«لغت نامه دهخدا»
[بَ چَ / چِ بَچْ چَ / چِ خوا / خا] (نف مرکب) بچهء خواننده. کودک که پای منبر واعظ و روضه خوان خوانندگی کند. پامنبری. (یادداشت مؤلف).