«لغت نامه دهخدا»
[بَ چَ / چِ / بَچْ چَ / چِ خوَ / خُ رَ / رِ] (نف مرکب) جفت جنین. (یادداشت مؤلف). || حیوان موهوم که بچه خورد. آل. (یادداشت مؤلف). سبعی که بچه ها را رباید و خورد. || بواسیر لحمی رحم. (یادداشت مؤلف). || سخت مولع به پسران. (یادداشت مؤلف).