«لغت نامه دهخدا»
[بَ چَ / چِ بَچْ چَ / چِ دُ تَ](اِ مرکب) دختربچه. دختر کوچک و خردسال. (ناظم الاطباء). || دختر بچه. مقابل پسر بچه. کودک مادینه.