«لغت نامه دهخدا»
[بَ چَ / چِ / بَچْ چَ / چِ دِه] (نف مرکب) که بچه دهد. حیوانی که هنوز قابل زاییدن باشد. (ناظم الاطباء). که نتاج آرد. که بر تواند خوردن.