بچه زا

«لغت نامه دهخدا»

[بَ چَ / چِ / بَچْ چَ / چِ] (نف مرکب) که بچه زاید. بچه زاینده. صفت آن جانوران که بچه زایند.(1) (از جانورشناسی عمومی ج1 ص188).
(1) - Vivipares.