بچه سقط کردن

«لغت نامه دهخدا»

[بَ چَ / چِ / بَچْ چَ / چِ سِ کَ دَ] (مص مرکب) بچه انداختن. بچه افکندن. طفل نوزاد و نورس را خارج از قاعدهء معهود به دنیا آوردن. ساقط کردن بچه. کورتاژ(1).
(1) - Courtage.