«لغت نامه دهخدا»
[بَ چَ / چِ / بَچْ چَ / چِ نَ / نِ](ص مرکب، ق مرکب) که بچه را بکار آید. آنچه بچه بدان بازی کند. درخور بچه. بچگانه. || کار احمقانه. آن کار که بدون تعقل انجام پذیرد.