بحیله

«لغت نامه دهخدا»

[بُ حَ لَ] (اِ) ریشهء سراج القطرب که مانند گردوئی است و کشاورزان آن را از زمین برآورند و خورند و بحیله بزبان اسپانیایی گردوی خرد است. (از ابن البیطار).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر