«لغت نامه دهخدا»
[بُ زُ] (ص مرکب) آنکه زانوی بزرگ دارد. اَرکب. (یادداشت بخط مرحوم دهخدا). || شخص بزرگ و باعظمت. (ناظم الاطباء).