بزلاء

«لغت نامه دهخدا»

[بَ] (ع ص، اِ) بلای بزرگ. || کارهای سخت. || رأی نیکو. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). || حظه بزلاء؛ امری که فاصل حق و باطل باشد. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر