بزیعه

«لغت نامه دهخدا»

[بَ عَ] (ع ص، اِ) دختربچهء ملیح و ظریف. (ناظم الاطباء) (منتهی الارب). تأنیث بزیع. (منتهی الارب). و رجوع به بزیع شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر