بسرپا آمدن

«لغت نامه دهخدا»

[بِ سَ رِ مَ دَ] (مص مرکب)از مرض شفا یافتن. (غیاث). از مرض شفا یافتن و این محاوره است. (آنندراج) :
عمرها بود که ضعف از شکن زلف تو داشت
زین شکست آمده اکنون بسر پا زنجیر.
مفیدی بلخی (از آنندراج).