بشیر و شکر برآمدن

«لغت نامه دهخدا»

[بِ رُ شِ کَ بَ دَ] (مص مرکب) بشیر و شکر پرورده شدن. (آنندراج) :
کجا بزهر سؤالم لب جواب گشاید
شکر لبی که بشیر و شکر برآمده باشد.
ملاشانی تکلو (از آنندراج).