بصبص

«لغت نامه دهخدا»

[] (اِخ) (متوفی 785م.) نام مغنی مشهور دورهء عباسی است که در نواختن عود مهارت داشت و در حسن و جمال تناسبی بکمال. وی در مدینه چشم گشوده بود و اص جاریهء یحیی بن نفیس بود که مهدی خلیفه او را خرید و به بغداد آورد. (از قاموس الاعلام ترکی ج2). و رجوع به عیون الاخبار ج4 ص87 و الموسوعه العربیه چ 1965 م. قاهره شود.