بقلت

«لغت نامه دهخدا»

[بِ قِلْ لَ] (ق مرکب)(1) مأخوذ از تازی، بمقدار کم و اندک و بندرت. (ناظم الاطباء).
(1) - از: به + قلت، عربی.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر