بلابس

«لغت نامه دهخدا»

[بَ بِ] (اِ) به سریانی بلبوس است. (تحفهء حکیم مؤمن) (مخزن الادویه). ترهء بیابانی که نوعی گیاه است. (از فرهنگ فارسی معین).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر