«لغت نامه دهخدا»
[بِ تَ] (ع ص مرکب) (از: ب+ لا (نفی) + تکلیف) بدون تکلیف. بی تکلیف. آنکه نداند چه کار باید بکند. (فرهنگ فارسی معین). که نداند چه بایدش کردن.
